کتاب سرگذشت آرتور گوردن پیم

اثر ادگار آلن پو از انتشارات نسل آفتاب - مترجم: پرویز شهدی-ادبیات داستانی

موضوع کتاب داستانی ماجراجویانه است، که مثل بسیاری از داستان‌های کوتاه پو، در عین حال که از منطق و استدلال تحلیل‌گرانه محکمی برخوردار است، در ظاهر چیزی جز شرح ماجرایی هیجان‌آور نیست، اما با توضیحاتی که قبلا داده شد، شگرد پو در این است که سعی می‌کند در قالب واقعیت‌های عینی، که گاه عجیب و غریب و گاه دور از ذهن است و در عین حال انکارناپذیر، واقعیت‌های ذهنی را که مقصود اصلی و غایی اوست دنبال کند.


خرید کتاب سرگذشت آرتور گوردن پیم
جستجوی کتاب سرگذشت آرتور گوردن پیم در گودریدز

معرفی کتاب سرگذشت آرتور گوردن پیم از نگاه کاربران
بعضی از نویسندگان هرگز نباید رمان نویس باشند. بعضی از نویسندگان قصد دارند داستان کوتاهی بنویسند و بعضی نویسندگان شاعران باشند. در داستان آرتور گوردون پیم از نانتقکت، پوس (خوشبختانه) تنها رمان کامل، ما شاهد مبارزات نویسنده ای هستیم که به شکل طولانی شکل می گیرد و داشتن هیچ نشانه ی لعنتی چیزی که او انجام می دهد. در اینجا می توانید یک داستان کوتاه و یا خنده دار زیبا را مشاهده کنید، اما Po در حدود 50 صفحه خوش آمدید. حتی پو این رمان @ احمق @ را در نظر گرفت. شما افراد Goodreads را به عنوانSUPERB! @ وA MASTERSTROKE! @ درمورد Goodreads مطرح کرده اید، زمانی که متخصصان ادبی موافقت می کنند که حتی نمی دانند چه فاکس پو در مورد نیمی از زمان صحبت می کنند. با عرض پوزش، آخر هفته مهمان، من باید با دانشمندان بر روی این یکی بروید. کتابی از ریمل گری های دیوانه و ناوگان دزدیده شده است که پو از ارمیا نینا رینولدز از اکتشافات بسیاری استفاده کرده است. و شما می توانید بگویید زمانی که این بخش های سرقت رفته بازی می کنند، زیرا پروس پوس شماره گیری شده است و پاراگراف خواندن را بعد از پاراگراف دریایی صحبت می کنند و مختصات خدایی است. هر کسی که این بیش از سه ستاره را سرشار از وحشت و سرزندگی می کند، سرش را چک می کند. من اعتقاد دارم که آنها دنده ای را پرت کرده اند و مسیر دودو را راندند. حداقل، آنها از مهارت های تحقیقاتی برخوردار نیستند. مانند آقای پیم، پو در دریا از بین رفته است. این کتاب ابتدا در قالب سریال نوشته شده بود، اما پس از آن ناپدید شد. همانطور که پو خواسته بود انجام دهد، متن را تجدید نظر کرد و آن را به قلعه شیتبریک که امروزه آن را می بینیم گسترش داد. اما این درست است. هیچ کس کامل نیست پو در تاریخ به عنوان مردی که کابین Amontillado و The Raven و Masque از مرگ قرمز و غیره نوشت. او یک نویسنده درخشان تیره داستان تخیلی بود. این رمان به سادگی نیست. و این حقیقت که او می دانست داستان Narrator Arthur Gordon Pym، به عبارت خود، @ کتاب بسیار احمقانه @، من را به او احترام بیشتری بیشتر. به طور خلاصه: من از آن متنفر است که من این یکی را تمام کردم، اما حداقل دوست من توماس در نهایت یک جادوگر را انتخاب کرد. من فکر کردم hed هرگز شکست من رشته من انتخاب ادبیات واقعا crappy، اما او برای من آمد این بار. ممنون رفیق. به طور کلی، این کتاب یک رمان تنه است که مردم می خواهند در مورد استدلال به دست بیاورند، اما تا کنون، تقریبا در دو صد سال گذشته، نمی توانست به وضوح پینوشت. و این بدان دلیل است که چیزی برای پین کردن وجود ندارد. نه همه چیز نوشته شده است به معنی. بعضی اوقات، برخی از کتاب ها فقط بدی هستند این یکی از آن کتاب های بد توسط یک نویسنده عالی است. مقابله با آن. قضاوت نهایی: از بین بردن مقادیر کلمات کلیدی master. منبع: https: //en.wikipedia.org/wiki/The_Nar ...

مشاهده لینک اصلی
Shipwrecks! قارچ خوراکی! بومیان ویلی! این یک نخ ریسی قطعی است، یک صفحه ترنر از نوع کلاسیک ترین - یک کتاب که الهام بخش ملویل و ناشی از Auden را به نفس کشیدن. شعر او تنها رمان است، و شاید کارشناسی ارشد خود را از فرم کوتاه بهترین خود را، که او تنها به ما یکی برای لذت بردن از. و این پایان دادن! من آرزو می کنم که نباید ضمیمه را بخوانم؛ پایان دادن به روایت اصلی خیلی تکان دهنده و غیر منتظره بود، خیلی خوب بود. بله، بله، این قسمت های طولانی در مورد rookeries و مارک های طولی وجود دارد، اما این زیبایی ها را از بین نمی برند. پو در چنین زبان دقیق می نویسد؛ خواننده از هر جمله با این تصور که سکته قلم مو نمی تواند بهبود یابد، دور می شود. من خواندن شعر به عنوان مقدمه ای برای خواندن آرنو اشمیتس @ Bottoms Dream @ و من بسیار خوشحالم که منجر به آن شد که من در نهایت چیزی را بخوانم که همیشه به معنای رسیدن به آن بود.

مشاهده لینک اصلی
ادگار آلن پو، بیش از حد محدود، دور از تمایلات شاعرانه خود و همچنین پروس سعادت او در این داستان، تنها رمان او است. نتیجه @ @ ماجراجویی @ گران، گریم، GRIM ... و به همین ترتیب احساس بسیار شبیه به پو بعد از همه، با وجود تغییر در سبک است. جوانان بیخوابی تصمیم می گیرد به دنبال قلب خود و دوستدار دریانورد خود را با قرار دادن دور یک کشتی قایقرانی به نظر می رسد مانند یک دستور العمل برای سفر هیجان انگیز پر از ماجراجویی، bromance، تجربیات باز ذهن و شاید کمی عصر، درست است؟ اشتباه. خیلی خیلی خیلی اشتباه است او می داند کمی، مرد فقیر ما در یک رمان نوشته ادگار آلن پو زندگی می کند؛ او تصمیم گرفته است که تمام ایمنی و سلامتی را پشت سر گذاشته و به جای آن به طور طبیعی به اندازه کافی، در نزدیکی گرسنگی و آمپر؛ کم آبی و کمبود یک حمله وحشیانه از یک دوست خزدار \u0026 amp؛ شورش و آمپر؛ کشتار متخلف و آمپر؛ و سپس حتی کشتار و خونریزی بیشتر و \u0026 amp؛ هوا وحشتناک و \u0026 amp؛ سرازیر شدن و آمپر؛ گرسنگی بیشتر، کم آبی و کمبود طغرل و آمپول مرگ تمام شكوه رخ می دهد. و پس از آن ... ماجراجویی تنها نیمی است که در کنار یک کشتی جدید قرار می گیرد، قهرمان قهرمانانه ما با استفاده از قدرت های متقاعد کننده و توانایی او برای ساختن یک مرد بالغ، خود را به شک و تردید می اندازد و موفق می شود تا کاپیتان جدید خود را متقاعد کند سفر آنها به قطب جنوب، علیرغم فقدان ممتاز سوخت و منابع. حدس بزن چی شده؟ چیزهای هولناک تر اتفاق می افتند آرتور گوردون پیم، بالاتر از همه چیز، یک صدای خنده دار است. این تجربه جالب بود. ماه گذشته یک زمان مشغول برای من بود، بنابراین من تقریبا فقط در 20 دقیقه به عنوان خوانده شده. شاید بهترین راه برای خواندن آن بود. این یک کتاب خشک است اما نه غیر قابل قبول. به راحتی به راحتی می افتد، به طرز عجیب و غریب. وحشت به طور مرتب اتفاق می افتد که پس از هر فاجعه جدید، خیلی خوب بود. و پو شامل بحث های طولانی و کاوش های مفصلی فنی است - چیزهایی مانند روش های مناسب و نادرست چیده شدن در یک کشتی عصبی - که ظاهرا به طور متناوب از متن های دیگر دوره زمانه است. اگر تصمیم گرفتم این را بخاطر چندین جلسه بخوانم، می توانستم خسته کننده باشم، اما مدت زمان بیشتری را سپری کردم، در واقع خیلی جالب بود. بنابراین می دانستم که هر بار که این کتاب را ترک کردید، مطمئن بودم که هر دو جنایت و کمی آموزش را بدست آورم. کلمه ای در مورد پایان دادن: این فقط نوع پایان ناگهانی و کاملا مبهم است که من را خوشحال نمی کند. دریا تغییر رنگ و چرخش چسبناک، دیوار مه، پرندگان از چیزی گریختن، یک رقص سفید بی رحمانه در فاصله ... و سپس توقف کامل است. هیچ سؤالی پاسخ نداده است. مثل اینکه من سفر دریایی نوشته شده توسط جوزف کنراد را خواندم و همه ناگهان نویسنده به یاد داشت او ادگار آلن پو بود.

مشاهده لینک اصلی
پیم یک کابوس بی نظیر از یک رمان است که به سختی یک رمان است و همه چیز را از موبی دیک تا لاوکرافت تحت تاثیر قرار می دهد. به نظر می رسد با جزیره ی گنجینه احساس پوچی می کند: زمانی که پو می گوید که در دریا گم شده است و در مورد کانینبلیسم بحث می کند، شما فکر می کنید، بنابراین این جایی است که مغز من این تصویر را از آن گرفته است. چشمان شیطانی معمولا با زنده ماندن و به عنوان هیجان توصیف سرگیجه به عنوان Ive تا به حال خواندن. به نظر می رسد که به نظر نمی رسد ساختار خاصی داشته باشد او از ایده رمان ها متنفر بود و این یکی را برای پول نوشت. او به زودی چرخ دنده ها را تغییر می دهد. ببر سگ از هیچ جایی ظاهر نمی شود و به هیچ جا ناپدید می شود. و سپس این پایان است. آن نژادپرست به عنوان جهنم است. منظورم این است که جوجه های سیاه و سفید و کتک خورده سیاه و سفید به اندازه خودش به اندازه کافی بد نیستند، اما این فقط در حال خراشیدن سطح است: کل کتاب در مورد سیاه و سفید، سیاه و سفید است که همه چی غیرممکن و بد را نشان می دهد و توسط افراد سیاه پوست به تصویر کشیده شده است. این کتاب به صورت سیاه و سفید است. نه سایه خاکستری: تک رنگ. آنتیچروم این افراد بومی، مانند زمانی که پیراهن سفید پوشیده می شوند، بچه هایی را می پوشند مانند: \"ای خدا، هیچ چیز سفید!\" (Tekeli-li!) آب در جزیره آنها بنفش تیره است. من به این خط از کلاس سوم گازسوز کلاسیک یادآورم: گربه سیاه خوش شانسی نیست، بچه ها بد می پوشند: مشت یک مرد سفید است که همه چیز را شروع کرده است. کفش خودش به شدت نژادپرست و برده داری است، بنابراین اجازه نمی دهیم خودمان را گول بزنیم . اما همچنین درست است که پیم به عنوان یک راوی است که عصبانی است، و پاسخ رهبر بومی Too-Wits به مهاجران سفید، کاملا منطقی است (همانطور که مات جانسون در کتاب خود Pym اشاره می کند) و تنها شخصیت قابل قبول دیگری که در کتاب وجود دارد، دیرک پترس، کسی که بومیان آمریکایی را از طریق سیاه، و ... من نمی دانم، نژادپرستی در اینجا به اندازه ای که ممکن است داشته باشد، به اندازه ی کافی من را تحمل نمی کند. منظورم این است که من یک ستاره را پایین می اندازم چون چند بار چند بار با آن مواجه هستم اما ... پو من خود را از من دور می کند. این کتاب نمی کند. اما صحبت از سیاه و سفید، اجازه می دهد تا در مورد این پایان دادن به اینجا (بدون اسپویلر های طرح، اما اسپویلر احساس)، یکی از تعطیلات تعجب آور در ادبیات صحبت کنید. وقتی که من به آن رسیدم فکر کردم نسخه من به نوعی پیچیده شده بود - @ که باقی مانده از آن @ آن مانند کسی که به شعر گفته چند کلمه در یک رمان بود، و وقتی که او به آن بسیاری رسید، او فقط میکروفون را کاهش داد. اما من صادقانه آن را دوست دارم این درست است. بعضی از انتهای همه چیز را جمع می کنند و هنوز احساس نارضایتی می کنید؛ اما برخی از کتاب ها آنچه را که باید انجام می دهند انجام می دهند و پس از آن ترک می کنند و این همان نوع است.

مشاهده لینک اصلی
@ من آن را در داخل تپه ها و انتقام من، بر گرد و غبار داخل سنگ حک شده است @ Terrifying، ماجرایی، قریب به اتفاق، داستان مضطرب. شخصیت اصلی آرتور یک فاجعه را پشت سر گذاشته و تقریبا لحظه ای از تعطیلات به سر می برد و می پرسد چگونه ممکن است که عقل را حفظ کند. صحنه ای که بیشتر به من زده است، اسپویلر دید است [کشتی عجیب و غریب، با آن gaivotilla تا maja ^ - ^ (مخفی کردن اسپویلر)] به سادگی خزنده ... در بخش وسط کتاب، تغییر کامل در سرعت وجود دارد و داستان را می توان کمی توصیف کرد پنگوئن ها، جزایر و عرض های جغرافیایی، اما من فکر می کنم که به تدریج کمی کمرنگ می شود، چرا که هر دو قسمت اول و بخش نهایی، یک ناهنجاری بدون توقف است. یک پایان ناگهانی و رمز و راز، که بسیاری از مظاهر را برای روشن شدن می کشد. من نسخه ای را که توسط لوئیس Scafati نشان داده شده و توسط Julio Cortázar از انتشارات El Zorro Rojo ترجمه شده است. این تصاویر نیز با آنچه که به خوبی به داستان مربوط می شود، کاملا فنی است.

مشاهده لینک اصلی
کتاب های مرتبط با - کتاب سرگذشت آرتور گوردن پیم


 کتاب ما گربه هستیم
 کتاب شاهزاده ی ایرانی 1
 کتاب چاقوی شکاری
 کتاب آبلوموف
 کتاب قانون سگ های آدمخوار (فعلا)
 کتاب عشق یعنی چی؟